Noisy Voices in concert, april 2016 Sopranen Noisy Voices Alten Noisy Voices Bassen Noisy Voices Tenoren Noisy Voices Mezzi Noisy Voices

 

Noisy Voices

AL 17 JAAR ZINGEN EN OPTREDEN!

Amsterdams Popkoor Noisy Voices is een koor bestaande uit 48 leden, 38 dames en 10 heren
Noisy Voices kan in alle stemgroepen versterking gebruiken!
Wij zingen moderne Engelse- en Nederpop, onder leiding van dirigent/arrangeur Nico Ravenstijn.

Een paar keer per seizoen treden we op met een steeds vernieuwend repertoire. Wij streven ernaar elke twee jaar een concert te geven. Op 9 april 2016 was het weer zo ver; voor meer hierover zie het verslag in de reviews rechts op deze pagina en de you tube filmpjes hieronder.





 

Noisy voices op You-tube













 

Verslag Concert

Vanuit het koor:
Na maanden van voorbereiding en hard repeteren op zowel choreografie als muziek was het op 9 april 2016 eindelijk zo ver: ons middag- en avondvullend concert
“I won’t give up” in theater De Omval in Diemen.

“Niet weglopen, maar vechten voor wat waardevol is, of dat nou een relatie is of iets anders van waarde: niet opgeven!” dat was het inspirerende thema van het concert.

Het concert stond onder leiding van dirigent en arrangeur Nico Ravenstijn, begeleid door een 5-koppige band o.l.v. pianist Mark Wyman en met medewerking van strijkkwartet DMITRI. Bas Groenendijk was onze choreograaf.

Dit “Pop Meets Classic” concert was een cross-over van popsongs naar Sjostakovitsj, van modern naar klassiek, van drum naar violen, een concert dat uitgaat van verbinding, iets wat ons allemaal aangaat. Muziek slaat een prachtige brug tussen mensen, en maakt ons empathischer; er is nauwelijks iets te bedenken wat mensen van verschillende culturen dichter bij elkaar brengt. Hieronder kun je lezen hoe de dirigent dat verwoord heeft.

Aan het ‘officiële’ Concert op 9 april voor betalend publiek gingen niet alleen oefen-optredens vooraf, o.a. op onze repetitie-locatie Riekerhof, en in buurttheater ‘De Wachter’, maar ook een generale repetitie in de Vreugdehof, alle in Amsterdam en (gratis) voor een gevarieerd en dankbaar publiek. Tenslotte was er ook nog de try-out in de Omval op 6 april, met als speciale genodigden de medewerkers en cliënten van de Voedselbank van Diemen.

Het concert in De Omval was voor het koor een unieke gelegenheid om, behalve met onze vaste band - bestaande uit piano, drum, percussie, basgitaar en gitaar - dit keer ook op te treden met strijkkwartet DMITRI. Samen musiceren met band en kwartet gaf een extra dimensie aan onze nummers en een bijzondere sfeer aan de twee uitvoeringen: niet alleen spatten de vonken er af, maar er waren ook momenten van ingetogenheid en bezinning mede dankzij DIMITRI dat, ter afwisseling van de popsongs, het 8e strijkkwartet van Sjostakovitsj in delen uitvoerde.

Onderstaand een greep uit het afwisselende repertoire, gearrangeerd door onze dirigent Nico Ravenstijn:

Drive by - Train
Origin of love – Mika (*)
Viva la vida - Coldplay
Hey soul sister - Train
Royals - Lorde
Mannenharten – Blöf-Nielson (*)
Love you more - Racoon
Cupsong – Pitch Perfect
This is what it feels like – Trevor Guthrie
I won't give up – Jason Mraz
Mag ik dan bij jou – Claudia de Breij
Haus am See – Peter Fox
Shine – Take That

(*) arrangement Kees van Zantwijk

De zaal zat ‘smiddags en ‘savonds vol, en het publiek werd verrast en ontroerd (zie hieronder een paar reacties die we ontvingen).

Om te horen hoe het allemaal klonk en te zien hoe het er uitzag kun je de onderstaande foto’s aanklikken voor een impressie.

Zeker is dat de koorleden veel hebben geleerd van deze unieke samenwerking met de strijkers, en dat dit naar meer smaakt.

Kortom, wordt vervolgd!



 

Popmuziek en Sjostakovitsj

Concert “I won’t give up” april 2016

Popmuziek en Sjostakovitsj

Muziek is een prachtige brug tussen mensen. Er is nauwelijks iets te bedenken wat mensen van verschillende culturen dichter bij elkaar brengt. In een willekeurig Nederlands klassiek orkest zijn musici uit de hele wereld te vinden. Als een opera productie van DNO in het Muziek Theater uitgevoerd wordt, zijn er zelden twee solisten met de zelfde nationaliteit te vinden. Toch heeft onze muziekcultuur ook een andere kleur. Dat heeft betrekking op de luisteraars. Hoewel zowel klassieke- als popmusici vaak veelzijdig ontwikkeld zijn en beide veelal een klassieke opleiding hebben, is er een merkwaardige breuk tussen de luisteraars van klassieke muziek en van popmuziek. Over het algemeen wordt er door beide kampen gedacht dat het andere kamp niets te bieden heeft, hopeloos verouderd is, of hopeloos eenvoudig. Natuurlijk is dit ver bezijden de realiteit. Iedere muziek heeft zijn eigen kleur en daarom heel veel aan iedereen te bieden.

Het is daarom fantastisch een programma te bedenken voor een concert dat uitgaat van verbinding. Een cross-over-concert. En dan kom je natuurlijk uit bij de popmuziek in zoveel mogelijke vormen, de muziek van iedereen. En je komt ook uit bij de componist Dmitri Sjostakovitsj. Sjostakovitsj is als geen andere componist in staat geweest de verschillende muziekstijlen en stromingen in zich te verenigen en te begrijpen. Maar ook als mens was hij bijzonder. Hoewel hij als “groot Sovjet componist” door de machthebbers werd geportretteerd, heeft hij toch altijd geprobeerd ver van de machtigen te blijven en vooral bij de mensen te zijn. Het 8e strijkkwartet is daar een bijzonder voorbeeld van. Het is in juli 1960 geschreven in drie dagen tijd. Sjostakovitsj was toen in Dresden en hij zag de ongelofelijke vernietiging van deze stad. Het stuk is opgedragen aan de slachtoffers van oorlogen en het fascisme.

Verbinding is wat we op dit moment als mensheid verschrikkelijk hard nodig hebben. Daarom heb ik gekozen voor een belangrijke Russische compositie in een tijd dat Rusland weer trekken begint te vertonen van de Sovjettijd. Ook de Oost-West tegenstelling speelt weer op. De cultuur verschillen, de verschillen in welvaart, maar ook de groeiende vijandigheid. Deze tegenstelling komt tot uiting in de programmatische constellatie. van het concert. De popsongs worden met hun eigen karakteristiek geplaatst tegen de dramatiek van het 8e strijkkwartet. Soms als commentaar, soms als aanvulling, maar ook als richting gevend. Het programma besluit ook niet voor niets met “I won’t give up on us” Het “us” van Jason Mraz gaat wat mij betreft over de hele mensheid, eigenlijk ook de hele aarde. Op dit moment zijn we als mensheid uitstekend in staat het aardse leven de nek om te draaien. Dit moeten we echt zien te voorkomen. De universele taal van muziek is daarbij een uitstekend hulpmiddel.

Nico Ravenstijn
Dirigent
Popkoor Noisy Voices


» Programmaboekje/toegangsbewijs concert .pdf


 

Reviews

Ian violist:
"Het was een mooie ervaring om met jullie te spelen. Ik vind wat jullie doen echt te gek, hopelijk was dit niet de laatste keer samenwerken".

Susanne celliste:
"Wat een geweldige dag was dat zaterdag!
Totaal uitputtend maar ook totaal vervullend en bevredigend!
Ik hoop nog eens met jullie wat te mogen doen, ik heb er een heel warm gevoel van overgehouden".

Toehoorder:
"Het concert was, denk daar maar eens over na, voor een minimaalbewust bijzonder persoon, in een rolstoel gepositioneerd net voor de eerste rij, een heerlijke ervaring. Zang is niet storend, je hebt geen drammende bassen die je oren op tilt doen slaan, je bent verbaasd over de zachtheid van de stemmen, de massaliteit van de klanken, je vraagt je af wat dit is".

Toehoorder:
"Op de valreep hier een reactie op het concert :-)
Heerlijk samenzijn van muziekliefhebbers.
Fijn herkenbaar repertoire.
Zingend en swingend!
Ontroerend...
Een genot voor oor en oog ;-)".

Toehoorder:
Ik vond het een leuk concert en heb genoten. Goede nummers met veel enthousiasme gezongen. Zo'n strijkorkest erbij, klinkt fantastisch! Dat maakt het wel heel compleet.